بيانات پرشور و حرارت رهبر معظم انقلاب اسلامي در خطبههاي نماز جمعه 14/11/90 كه چهره با صلابت امام راحل و معمار كبير انقلاب را در دل و جان ملت زنده و پيشرونده ايران اسلامي زنده كرد، قوت قلب جبهه مردمي انقلاب و انرژي بخش گفتمان ناب انقلاب اسلامي بود. خطبه هاي، عميق و روشنگرانه ولي امر مسلمين در ارائه تحليلي جامع از دستاوردهاي انقلاب كبير اسلامي، شرايط منطقه اي و بين المللي و هشدارها و انذارهاي حضرت ايشان به مبارزين و مسئولان انقلابهاي نوپاي منطقه، ضمن ترسيم افق روشن از مسير حركتي جمهوري اسلامي در چهارمين دهه از حيات طيبه خود به عنوان الگويي عيني و در اختيار نهضتهاي انقلابي در مواجهه با بحرانها و مسائل داخلي و بين المللي، كارنامه عملكردي نظام اسلامي را نيز مورد واكاوي قرار داد.
آنچه در ارتباط با فراز ابتدايي خطبه اول ايشان محور اين نوشتار است، تاكيد رهبر معظم انقلاب بر عدم انحراف شعائر انقلاب اسلامي و ثبات در اهداف آن است:
«شعارهاي انقلاب، امروز همان شعارهاي روز اول است؛ كه اين نشان دهنده سلامت انقلاب است. شعارها مثل انگشت اشاره اي هستند كه به هدفها اشاره مي كنند، هدفها را ترسيم مي كنند. وقتي شعارها تثبت شده در يك نظامي، در يك انقلابي باقي ماند، معنايش اين است كه هدفها در اين نظام به شكل اول است؛ هدفها تغيير پيدا نكرده است؛ دست اندركاران و مردم از صراط مستقيم و هدفهاي اصلي منحرف نشده اند. امروز شعارهاي ملت ايران، همان شعارهاي اول انقلاب است. خب، در اين دوره، در اين سي و چند سال، زندگي ما تحت تاثير همين خطوط اساسي قرار گرفته است. ما پيشرفتهايي داشتيم، ضعفها و نقصهايي هم داشتيم. پيشرفتهايمان را بايد بشناسيم، ضعفهايمان را هم بايد بشناسيم. اگر ضعفهاي خودمان را پنهان كنيم، نشناسيم، تجاهل كنيم، اين ضعفها خواهد ماند، نهادينه خواهد شد؛ بر طرف نخواهد شد.»
فرا تحليل رهبري از سير حركت كلان انقلاب اسلامي طي سه دهه گذشته و فراز و فرودهاي آن در حقيقت در سه شاخصه كليدي «اصول، شعارها و اهداف» انقلاب قابل توجه و تبيين است؛ اصول انقلاب شامل: محوريت جمهوريت و اسلاميت نظام، شعارهاي انقلاب شامل: عدالت طلبي، استكبارستيزي، مظلوم نوازي، ظلم ستيزي، قانون مداري، آزاديخواهي، پايداري و ايستادگي و اهداف انقلاب شامل: استقرار مردمسالاري ديني، برابري، مساوات، عدالت، پيشرفت، حفظ استقلال، عزت و هويت ملي و اعتماد به نفس ملي. در اين ارتباط سه نكته قابل ذكر است:
1) مرور اجمالي سه دهه گذشته و بررسي حوادث و جريانهاي مختلفي كه در مسير حركتي انقلاب و مقاطع گوناگون در اشكال مختلف از جمله افراد، دولتها، احزاب و گروه هاي سياسي ظهور و بروز يافته است، به روشني گوياي يك حقيقت است و آن اينكه در همه ادوار انقلاب اصول مبنايي اين نظام الهي از چنان ثبات و قوامي برخوردار بوده است كه همه فروعات حاكميتي، سياسي و اجتماعي بر حول آن شكل گرفته و در لواي آن رشد و نمو يافته اند. از مظاهر برجسته جمهوريت نظام نيز برگزاري بدون وقفه 33 انتخابات و مشاركت ملي در همه عرصه هاي نظامي، سياسي و اجتماعي و فرهنگي بوده است، علاوه بر آن وجود رهبري ديني و ساختارهاي سياسي و مذهبي چون مرجعيت، خبرگان، شوراي نگهبان، حوزه هاي بزرگ ديني و نيز ضامن حفظ اسلاميت نظام بوده اند.
2) در ارتباط با شعارها و اهداف انقلاب نيز در طول سه دهه گذشته و ظهور و بروز دولتها و چهره هاي مختلف اين حقيقت به اثبات رسيده است كه به دليل ساخت مستحكم اصول انقلاب، شعارها و اهداف نيز متأثر از آن همچنان تاز گي و طراوت ابتدايي خود را حفظ كرده و نه تنها در بعد داخلي كه در عرصه بين المللي و منطقه اي نيز امواج معنوي همين شعارها و اهداف انقلاب اسلامي توانسته است فضا را متاثر نمايد كه مصاديق عيني آن را امروز در بيداري اسلامي و موج اسلام خواهي، استكبارستيزي و سرنگوني دامينووار ديكتاتورهاي منطقه شاهديم. البته اين به آن معنا نيست كه در سه دهه گذشته افراد و يا جريانهاي سياسي شعارها و اهداف معارض با اصول، اهداف و شعارهاي انقلاب را مطرح و يا دنبال نكرده اند، بلكه بدان معناست كه استحكام دروني و بنيادين اصول، غناي محتوايي شعارها و خلوص و جاذبه اهداف انقلاب به گونه اي بوده است كه به گفتمانهاي معارض اجازه حيات نداده است و هرگونه معارضه را درون خود هضم كرده است.
3) انقلاب كبير اسلامي در حيات سي و چند ساله خود افراد و يا دولتهايي را كه خواسته و يا ناخواسته تلاش داشتند تا اصول، شعارها و اهداف انقلاب را از مسير مبنايي و بنيادين خود منحرف كنند، به خود ديده است از جمله: انحراف دولت موقت از آرمانهاي انقلاب، انحراف بني صدر از جريان حقيقي انقلاب، انحراف دولتهاي بعد از شعارهاي انقلاب و ترويج روحيه رفاه طلبي و اشرافيگري، انحراف گفتماني جريان اصلاحات و همراهي آن با جريان برانداز در سنوات بعد، انحرافهاي ايجاد شده در طرز تلقي برخي از افراد در نوع تعامل با دستورات رهبري، زمينه هاي تحولات منطقه اي كه اتفاقا در تمامي اين ادوار سد مستحكم و غيرقابل نفوذ در برابر همه اين گفتمانها و برداشتهاي انحرافي، ولايت (امام و رهبري) بوده است كه قاطعانه مقابل انحرافها ايستاده و اجازه ندادند كه جهت گيري كلي نظام تغيير و قطار انقلاب از ريل اصلي خارج شود.